بسم الله الرحمن الرحيم
ما در سالي كه گذشت چه كرديم و چه بدست آورديم؟ و در سال نو چه مي خواهيم بكنيم؟ در سالي كه گذشت طبيعت با خواب زمستاني مُرد و با آمدن بهار ديگر بار زنده شد و كار نو كرد و جامه ي نو پوشيد. اميدواريم ما نيز همين طور كه طبيعت با سبزه ها و گياهان تازه خود را نو مي كند، كار نو كنيم و علم و ايمان و روح و مرام خود را نو كنيم و براي مردم قدم به خير برداريم و زبان به خير بگشائيم. كسي را از خود نرنجانيم و با زن و بچه رفتار خوب بكنيم. كاري كنيم كه روحمان ترقي كند. زيرا قلب و روح ما مريض است و نورانيت اش كم است. براي بيشتر كردن نور و نورانيت بايد اخلاق را نو كنيم. اگر اين طور باشيم سال ما نو مي شود.
بايد از خود بپرسيم كه آيا من با روحم در جنگم و روحم از من بيزار است يا روحم با من همراه است؟ اگر همراه است، پس من نورانيت دارم. اگر در جنگ است، پس من در تاريكي هستم. بايد از خود يپرسيم كه آيا من مي توانم كسي را ارشاد كنم يا نه؟ مي توانم دست كسي را بگيرم يا نه؟ مي توانم كسي را به ضلالت نيندازم يا نه؟ مي توانم دل كسي را شاد كنم يا نه؟
بايد براي هم خوشي بياوريم. اگر بتوانيم براي هم خوشي داشته باشيم، عبادت كرده ايم. عبادت به جز خدمت خلق نيست. عبادت كه فقط دعا و نماز و روزه نيست. خدمت به خلق موجب ترقي روح مي شود. موجب خشنودي خدا مي شود. آن شاعر چه خوب گفته كه "بني آدم اعضاي يك پيكرند".
پس سال نو اگر مبارك است نه از نظر خوب پوشيدن و خوب خوردن است. نه! از جهت "علم و تقوا" است. در سال نو بايد همت را نو كرد و عزم و همت خود را بيشتر كنيم تا بتوانيم بيشتر كار كنيم و علم و عمل خود را بيشتر كنيم.
سال نو چطور نو مي شود؟ اگر توحيد خود را بيشتر كرديم، سال را نو كرده ايم. اگر توانستيم در همه جا و هر جا كه نگاه مي كنيم الف الله را ببينيم و در نظر داشته باشيم، سال را نو كرده ايم. در سال نو تلاش ما بايد اين باشد كه توجه خود را به خدا و امام زمان زياد كنيم. اگر توجه زيادتر شد، موفق شده ايم كه نور ايمان را در قلبمان زياد كنيم. نور ايمان موقت نيست. مثل نور چراغ نيست كه بتوان خاموشش كرد.
در سال جديد براي قوي كردن ايمان و زياد كردن نور قلب بايد حضور خود را بيشتر كنيم. اگر حضور قلب بيشتر شود، معنويت هم بيشتر مي شود. دانشمندان هم اگر دانشمند شدند؟ براي اين بوده كه از بچگي "حضور" و "توجه" اشان قوي بوده. اگر حضور پيدا كنيم در راه هستيم. اگر حضور پيدا كنيم در حركت هستيم. در حال ترقي هستيم. پس پيوسته خود را در حضور خدا و امام زمان (عج) ببينيم.
در سال نو بايد بندگي خود را به خدا بيشتر كنيم. بيائيم و بندة خدا باشيم و بندگي خدا را بكنيم. بند ما بايد دائم دست خدا و امام زمان (عج) باشد. اگر بند بندگي را با عمل برخلاف كردن ببريم، مقصر خود مائيم.
در سال نو از طبيعت درس بياموزيم. از طبيعت عبرت بگيريم كه كاملاً مطيع است و برخلاف آن چه خدا و امام زمان (امام زماني كه در ندبه مي خوانيم كه سبب اتصال زمين و آسمان است) از او مي خواهند، عمل نمي كند. ما هم در سال نو بيائيم و كار طبيعت را بكنيم و از اطاعت خارج نشويم. با قرآن خواندن و در آيه ها و معاني آيه ها تامل و تفكر كردن. با عمل كردن به دستورات قران. زيرا قرآن راهنما و نور و شفاي دلهاي مريض است. قرآن بايد بر دلهاي ما اثر كند. قرآن بر كوه ها اثر دارد و آنها را متلاشي مي كند، دل ما مگر بدتر از سنگ است كه از خواندن قرآن نرم نمي شود؟ فقط ظالمين از خواندن قرآن خسارت مي بينند، مگر ما ظالم هستيم كه قلب ما خاشع نمي شود و قرآن به آن اثر نمي كند؟ پس موقع تلاوت قرآن بايد يك چيزي گيرمان بيايد. اگر چيزي گيرمان نيايد در خسرانيم. راهش اين است كه توجه داشته باشيم. توجه و حضور داشته باشيم تا آيات قرآن بر قلب ما اثر داشته باشد. اگر خدا را و عظمت خدا را احساس كنيم، حضور داريم و در آن موقع است كه قرآن را درك مي كنيم. حضور نيست كه اثر نيست. حضور كه باشد مي فهميم كه با چه كسي داريم صحبت مي كنيم و اثر مي پذيريم. البته به جز حضور به عمل هم هست. عمل برخلاف نمي گذارد حضور پيدا كنيد و با قرآن ارتباط برقرار كنيد. نبايد به خلاف عمل كرد. عمل برخلاف حضور را از بين مي برد.
در سال نو توحيد خود را زيادتر كنيم، ولايت خود را كاملتر كنيم. اگر چه زياد نمي توانيم آنها را بشناسيم ولي تا مي توانيم بايد جلو برويم.
در سال نو وقت را بايد سه قسمت كرد. يك قسمت را براي كار و معيشت و يك قسمت را براي خود و خانواده و يك قسمت را براي علم و عبادت اختصاص بدهيم. ما الان به علم و عمل خيلي احتياج داريم. هم علم و هم عمل هر دو عبادت است. وقتي علم خود را در بارة خداشناسي و پيغمبرشناسي و امام شناسي و مملكت شناسي زياد مي كنيم، داريم عبادت مي كنيم. هر چقدر فرهنگ و درك و فهم بچه هاي ما زيادتر بشود، عبادت است. هر چقدر خدمت به خلق كنيم، عبادت است. بچه هاي ما بايد روي پاي خودشان بايستند و نظري به ثروت پدر و مادرشان نداشته باشند. بايد تا مي توانند در درس خواندن و علم آموختن تلاش بيشتر كنند. تا در آينده به اتكاي علم و تخصص خودشان پول بدست آورند و به توان و كار خودشان زندگي اشان را بسازند.
در سال نو بايد مواظبت كنيم كه دروغ نگوئيم و غيبت نكنيم و به هم سوء ظن نكنيم. با هم اتفاق داشته باشيم و نسبت به هم گذشت و خوش خلقي و خوش بيني و مهرباني داشته باشيم.
